آیین نامه استخدامی دهیاریها
آیین نامه استخدامی دهیاریهاهیئت وزیران در جلسه مورخ 1383/4/7 بنا به پیشنهاد شماره3940/1/3/34 مورخ 6/5/1381 وزارت کشور و به استناد تبصره (1) ماده واحده قانون تاسیس دهیاریهای خودکفا در روستاهای کشور ـ مصوب1377 ـ آییننامه استخدامی دهیاریهای کشور را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1:
به کارگیری افراد در دهیاریها به صورت استخدام موقت و به موجب قراردادی خواهد بود که مدت آن حداکثر پنجاه (50) ماه است. در صورت رضایت از عملکرد مستخدم، مدت یاد شده با رعایت ماده (4) این آیین نامه تمدید میشود.
ماده 2:
پذیرش افراد برای تصدی پستهای سازمانی هر دهیاری از طریق امتحان در همان روستا و با نظارت بخشداری انجام میشود. چگونگی اجرای امتحان در دهیاریها به موجب دستورالعملی خواهد بود که توسط وزارت کشور تهیه و به تأیید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور میرسد.
ماده 3:
داوطلبان اشتغال در دهیاریها، پس از گذراندن امتحان، یک دوره آزمایشی را طی میکنند که حداکثر مدت آن دو سال خواهد بود.
تبصره ـ مدت هر قرارداد در طی دوره آزمایشی از هشتاد و نه (89) روز تجاوز نخواهد کرد.
ماده 4:
انعقاد قرارداد برای به کارگیری نیروی انسانی در هر دهیاری منوط به پیش بینی اعتبار در بودجه سالانه همان دهیاری و تأیید استانداری مربوط است.
ماده 5:
داوطلبان استخدام در دهیاری باید دارای کلیه شرایط زیر باشند:
الف) تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ب ) تدین به یکی از ادیان به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
پ) نداشتن کمتر از بیست سال تمام سن.
ت) التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
ث) دارا بودن کارت پایان خدمت نظام وظیفه یا معافیت دایم از آن برای متقاضیان مرد.
ج) عدم اعتیاد به مواد مخدر و دخانیات.
چ) دارا بودن حداقل گواهینامه پایان دوره متوسطه (دیپلم).
ح) حسن شهرت اجتماعی و نداشتن سابقه محکومیت جزایی مؤثر.
خ) داشتن توانایی جسمی انجام کاری که برای آن استخدام میشود.
تبصره ـ در شرایط برابر، اولویت اشتغال با افراد بومی است.
ماده 6:
حقوق کارکنان دهیاریها بر اساس مصوبات شورای عالی کار متناسب با ساعات کار و نوع شغل تعیین میشود. دهیاریها میتوانند متناسب با درآمد دهیاری، میزان کارایی و بهره وری هر مستخدم، تا پنجاه درصد (50%) حداقل حقوق مندرج در این ماده را به عنوان فوق العاده کارایی پرداخت نمایند.
ماده 7:
در صورت به کارگیری مستخدمان وزارتخانهها، مؤسسات و شرکتهای دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت ـ مصوب 1370 ـ یا دارای مقررات خاص استخدامی برای تصدی سمت دهیار و یا سایر مشاغل دهیاری به عنوان مأمور، حقوق و مزایای مأمور بر اساس ضوابط استخدامی حاکم بر آن مستخدم در دستگاه ذیربط محاسبه و از محل اعتبارات دهیاری پرداخت میشود.
ماده 8:
استانداردهای لازم برای آموزش کارکنان دهیاریها توسط وزارت کشور تهیه و ابلاغ میشود.
تبصره ـ دهیاریها موظفند از طریق مراکز آموزش فنی و حرفهای و مراکز آموزش عالی غیردولتی بر اساس استانداردهای مصوب نسبت به اجرای دورههای آموزشی برای کارکنان خود اقدام نمایند.
ماده 9:
دهیار و کارکنان دهیاریها از نظر تأمین اجتماعی و استفاده از مرخصی و سایر مواردی که در این آیین نامه مسکوت است تابع قانون کار ـ مصوب 1369 ـ مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون تأمین اجتماعی ـ مصوب 1354 ـ و اصلاحات بعدی آنها هستند.
ماده 10:
به تخلفات کارکنان دهیاری بر اساس قانون کار رسیدگی میشود. در مواردی که در خصوص تخلفات اداری کارکنان یاد شده در قانون کار حکمی وجود نداشته باشد رسیدگی به تخلفات یاد شده بر اساس قانون رسیدگی به تخلفات اداری توسط هیأت های رسیدگی به تخلّفات اداری مستقر در استانداریها انجام میشود.
ماده 11:
حقوق و مزایای دهیار بر اساس مقررات قانون کار و در چارچوب اعتبارات مصوب شورای اسلامی روستا تعیین و به موجب قراردادی که بین دهیار و ذیحساب دهیاری منعقد میشود پرداخت خواهد شد.
ماده 12:
مأموریت و مرخصی دهیار با موافقت شورای اسلامی روستا و با اطلاع بخشدار صورت میگیرد.
ماده 13:
در صورتی که یکی از مستخدمان وزارتخانهها، سازمانها و مؤسسات دولتی، نهادهای عمومی غیردولتی، شهرداریها و سازمانهای وابسته به آنها و دهیاریها، توسط شورای اسلامی روستا برای تصدی سمت دهیار انتخاب شود، در صورت رضایت شخص مستخدم، اداره متبوع در صورت امکان جایگزینی مکلف است با مأموریت او موافقت کند.
تبصره ـ کارکنان دولت در روستاها میتوانند در زمانهای فراغت و خارج از ساعت کار با دهیاری به صورت دهیار یا همکار، همکاری نمایند. این فعالیت مشمول بازنشستگی و بیمه نخواهد بود. در روستاهای زیر پنجاه (50) خانوار این افراد با حفظ سمت به عنوان دهیار فعالیت میکنند.
ماده 14:
در صورتی که دهیار مشترک یکی از صندوقهای بازنشستگی باشد کسور مربوط به سهم او هر ماه از حقوق وی کسر و پس از افزودن سهم کارفرما (دهیاری) به صندوق بازنشستگی مربوط واریز میشود.
ماده 15:
وزارت کشور مسؤول حسن اجرای این آیین نامه است.
ماده 1:
به کارگیری افراد در دهیاریها به صورت استخدام موقت و به موجب قراردادی خواهد بود که مدت آن حداکثر پنجاه (50) ماه است. در صورت رضایت از عملکرد مستخدم، مدت یاد شده با رعایت ماده (4) این آیین نامه تمدید میشود.
ماده 2:
پذیرش افراد برای تصدی پستهای سازمانی هر دهیاری از طریق امتحان در همان روستا و با نظارت بخشداری انجام میشود. چگونگی اجرای امتحان در دهیاریها به موجب دستورالعملی خواهد بود که توسط وزارت کشور تهیه و به تأیید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور میرسد.
ماده 3:
داوطلبان اشتغال در دهیاریها، پس از گذراندن امتحان، یک دوره آزمایشی را طی میکنند که حداکثر مدت آن دو سال خواهد بود.
تبصره ـ مدت هر قرارداد در طی دوره آزمایشی از هشتاد و نه (89) روز تجاوز نخواهد کرد.
ماده 4:
انعقاد قرارداد برای به کارگیری نیروی انسانی در هر دهیاری منوط به پیش بینی اعتبار در بودجه سالانه همان دهیاری و تأیید استانداری مربوط است.
ماده 5:
داوطلبان استخدام در دهیاری باید دارای کلیه شرایط زیر باشند:
الف) تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ب ) تدین به یکی از ادیان به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
پ) نداشتن کمتر از بیست سال تمام سن.
ت) التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
ث) دارا بودن کارت پایان خدمت نظام وظیفه یا معافیت دایم از آن برای متقاضیان مرد.
ج) عدم اعتیاد به مواد مخدر و دخانیات.
چ) دارا بودن حداقل گواهینامه پایان دوره متوسطه (دیپلم).
ح) حسن شهرت اجتماعی و نداشتن سابقه محکومیت جزایی مؤثر.
خ) داشتن توانایی جسمی انجام کاری که برای آن استخدام میشود.
تبصره ـ در شرایط برابر، اولویت اشتغال با افراد بومی است.
ماده 6:
حقوق کارکنان دهیاریها بر اساس مصوبات شورای عالی کار متناسب با ساعات کار و نوع شغل تعیین میشود. دهیاریها میتوانند متناسب با درآمد دهیاری، میزان کارایی و بهره وری هر مستخدم، تا پنجاه درصد (50%) حداقل حقوق مندرج در این ماده را به عنوان فوق العاده کارایی پرداخت نمایند.
ماده 7:
در صورت به کارگیری مستخدمان وزارتخانهها، مؤسسات و شرکتهای دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت ـ مصوب 1370 ـ یا دارای مقررات خاص استخدامی برای تصدی سمت دهیار و یا سایر مشاغل دهیاری به عنوان مأمور، حقوق و مزایای مأمور بر اساس ضوابط استخدامی حاکم بر آن مستخدم در دستگاه ذیربط محاسبه و از محل اعتبارات دهیاری پرداخت میشود.
ماده 8:
استانداردهای لازم برای آموزش کارکنان دهیاریها توسط وزارت کشور تهیه و ابلاغ میشود.
تبصره ـ دهیاریها موظفند از طریق مراکز آموزش فنی و حرفهای و مراکز آموزش عالی غیردولتی بر اساس استانداردهای مصوب نسبت به اجرای دورههای آموزشی برای کارکنان خود اقدام نمایند.
ماده 9:
دهیار و کارکنان دهیاریها از نظر تأمین اجتماعی و استفاده از مرخصی و سایر مواردی که در این آیین نامه مسکوت است تابع قانون کار ـ مصوب 1369 ـ مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون تأمین اجتماعی ـ مصوب 1354 ـ و اصلاحات بعدی آنها هستند.
ماده 10:
به تخلفات کارکنان دهیاری بر اساس قانون کار رسیدگی میشود. در مواردی که در خصوص تخلفات اداری کارکنان یاد شده در قانون کار حکمی وجود نداشته باشد رسیدگی به تخلفات یاد شده بر اساس قانون رسیدگی به تخلفات اداری توسط هیأت های رسیدگی به تخلّفات اداری مستقر در استانداریها انجام میشود.
ماده 11:
حقوق و مزایای دهیار بر اساس مقررات قانون کار و در چارچوب اعتبارات مصوب شورای اسلامی روستا تعیین و به موجب قراردادی که بین دهیار و ذیحساب دهیاری منعقد میشود پرداخت خواهد شد.
ماده 12:
مأموریت و مرخصی دهیار با موافقت شورای اسلامی روستا و با اطلاع بخشدار صورت میگیرد.
ماده 13:
در صورتی که یکی از مستخدمان وزارتخانهها، سازمانها و مؤسسات دولتی، نهادهای عمومی غیردولتی، شهرداریها و سازمانهای وابسته به آنها و دهیاریها، توسط شورای اسلامی روستا برای تصدی سمت دهیار انتخاب شود، در صورت رضایت شخص مستخدم، اداره متبوع در صورت امکان جایگزینی مکلف است با مأموریت او موافقت کند.
تبصره ـ کارکنان دولت در روستاها میتوانند در زمانهای فراغت و خارج از ساعت کار با دهیاری به صورت دهیار یا همکار، همکاری نمایند. این فعالیت مشمول بازنشستگی و بیمه نخواهد بود. در روستاهای زیر پنجاه (50) خانوار این افراد با حفظ سمت به عنوان دهیار فعالیت میکنند.
ماده 14:
در صورتی که دهیار مشترک یکی از صندوقهای بازنشستگی باشد کسور مربوط به سهم او هر ماه از حقوق وی کسر و پس از افزودن سهم کارفرما (دهیاری) به صندوق بازنشستگی مربوط واریز میشود.
ماده 15:
وزارت کشور مسؤول حسن اجرای این آیین نامه است.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت 8:41 توسط بچه قلی تپه
|